|
Het
ontstaan van “Stenrick’s Stable”
 |
In de zomer van 1995 kwam Raisa als klein pupje bij
ons thuis. Onze trouwe, grote Dieder, een kruising
Leonberger-Bouvier, was op tienjarige leeftijd overleden.
We hadden nog ons vondelingetje Voddie,
een lief, maar o zo fel klein rakkertje, maar ik wilde toch
graag weer een echte hond.…Dat het een Labrador zou worden,
stond al snel vast.
Aan dat ras had ik al
heel vroeg mijn hart verpand, dankzij de vakanties die ik
als kind in Engeland doorbracht en dankzij Joppe, de
Labrador die wij in huis hadden toen ik nog een jong meisje
was. Raisa had al snel de harten van ons allemaal gestolen.
Ze groeide op tot een vrolijke, lieve Labrador, die zich
prima aanpaste in ons drukke gezin. |
 |
|
Toen na twee jaar het
idee ontstond om eens een nestje met haar te
fokken en de uitslagen van heupen,
ellebogen en ogen tot onze blijdschap
goedbleken te zijn, was daar het begin van
“From Stenrick’s Stable” Labradors. |
 |
|
 |
|
De
zesling die Raisa kreeg, zorgde voor zoveel plezier, dat het
vanzelfsprekend leek om dit feest een jaar later te herhalen. Moeilijk
was het, om alle puppy’s na 8 weken te laten gaan en zodoende groeide
onze roedel Labradors gestaag.
Inmiddels is het een aardig clubje dat ons huis vult. De honden en
ik waaien dagelijks lekker uit in het bosgebied in de omgeving van
ons huis.
Met Flynn, onze enige reu, doe ik aan jachttraining en met hem neem
ik af en toe deel aan een proevendag of Working Test.
En een enkele keer is er een nestje, waar de hele familie van
geniet. Pups worden in onze woonkamer geboren en groeien op in huis.
Wanneer ze niet meer zo heel piepjong zijn, en het weer het toelaat,
mogen ze lekker buiten spelen. Onze pupjes kijken nergens meer raar
van op als ze met hun nieuwe eigenaren meegaan, want aan kinderen,
katten, geiten en paarden zijn ze dan helemaal gewend!
|